Sermon from Father Asterios

5th Sunday of Lent

Δ΄Κυριακή Νηστειῶν

(29η Μαρτίου 2020)

Μνείαν ποιούμεθα Ὁσίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος καί Ἁγίου Θεωνᾶ, Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης.

Δέν γνωρίζουμε πῶς ἀκριβῶς ἐνεργεῖ ὁ Ἃγιος Θεός, γιά νά μᾶς καταρτίσει καί νά μᾶς σώσει. Πάντως τό κάνει μέ τρόπους θαυμαστούς!

Σήμερα πού ἑορτάζουμε τήν μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος συνειδητοποιοῦμε πώς ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐπέτρεψε νά διασωθεῖ ἡ ‘Κλίμακά’ του, δηλαδή τό βιβλίο του, γιά νά τό μελετοῦμε καί νά ἀνεβαίνουμε μέ τά σκαλοπάτια τῆς Κλίμακας τίς ἀρετές πού μνημονεύονται καί οἱ ὁποῖες ὁδηγοῦν μέ ἀσφάλεια στή Βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

Λεπτομέρειες ἀπό τή ζωή τοῦ Ὁσίου δέν γνωρίζουμε, γιατί οἱ Ἃγιοι ἀποφεύγουν νά ἀφήνουν προσωπικά τους στοιχεῖα, γιά λόγους ταπεινοῦ φρονήματος.

Συγχρόνως ὃμως τιμοῦμε καί τόν Ἃγιο Θεωνᾶ, Ἀρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης, τοῦ ὁποίου τό ἱερό Λείψανο φυλάσσεται στήν Πατριαρχική Ἱερά Μονή τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, τῆς Φαρμακολυτρίας, πλησίον τῶν Βασιλικῶν Θεσσαλονίκης.

Εὐγνωμονοῦμε τόν Ὃσιο Ἰωάννη γιά τήν ‘Κλίμακα’ πού μᾶς ἂφησε, διότι μποροῦμε νά τήν μελετοῦμε καί στό μέτρο τοῦ δυνατοῦ νά ἀνεβαίνουμε βῆμα, βῆμα ἀπό τή Γῆ στόν Οὐρανό.

Μεγάλη ὃμως τιμή ὀφείλουμε καί στόν Ἃγιο Θεωνᾶ, γιά τήν ἁγιασμένη ζωή του καί τό ἂφθαρτο ἱερό λείψανο πού μᾶς ἂφησε πρός ἁγιασμό μας.

Ἐν κατακλεῖδι ἱκετεύουμε ἀμφότερους τοῦς Ἁγίους νά πρεσβεύουν ἀκοιμήτως τόν Κύριο ὑπέρ πάντων ἡμῶν, Ἀμήν.

π. Ἀστέριος

Sermon from Father Asterios

Δ΄Χαιρετισμοί τῆς Παναγίας μας

(Παρασκευή 27η Μαρτίου 2020)


Ἀγαπητοί Ἀδελφοί,

Ὁ Ἀκάθιστος Ὓμνος εἶναι ὁ ὡραιότερος ὓμνος πού ἒχει γραφεῖ γιά τήν Κυρία Θεοτόκο. Πρόκειται ὃμως γιά ἒργο ἀγνώστου σέ μᾶς ὑμνογράφου, ὁ ὁποῖος ἀπέφυγε νά ἀφήσει τό ὂνομά του ἐκφράζοντας ἒτσι τό ταπεινό φρόνημά του καί τήν εὐλάβειά του στό πανάγιο πρόσωπο τῆς Θεοτόκου. Ἀλλ’ ὃμως καί μεταγενέστεροι Ἃγιοι τῆς Ἐκκλησίας καί μεγάλα πνευματικά ἀναστήματα ἒγραψαν μέ τήν καρδιά τους κείμενα καί ὓμνους, προκειμένου νά τήν τιμήσουν,

Μνημονεύω ἐξ αὐτῶν δύο Πατέρες:

  1. Ἃγιος Νεκτάριος Αἰγίνης:
    • ΄Ἁγνή Παρθένε Δέσποινα
    • Ὑψηλοτέρα οὐρανῶν
    • ἀκτίνων λαμπροτέρα
    • χαρά παρθενικῶν χορῶν
    • ἀγγέλων ὑπερτέρα
    • Προστάτις τῶν ἁμαρτωλῶν
    • ῥύστις πασχόντων, ἀσθενῶν
    • λιμήν χειμαζομένων
    • ἐλπίς ἀπελπισμένων΄
  2. Ἃγιος Γρηγόριος Παλαμάς:
    • ‘Ποιός μπορεῖ νά περιγράψει τά μεγαλεῖα σου, Θεοτόκε;
    • Να κάνει ἀκουστά ὃλα τά ἐγκώμιά σου;
    • Ἒγινες Θεομήτωρ, ἀφοῦ ἒκανες τόν Ἰησοῦ Υἱό τοῦ ἀνθρώπου
    • Καί τόν ἂνθρωπο υἱό τοῦ Θεοῦ (κατά χάριν)
    • Συμφιλίωσες τόν κόσμο μέ τόν Ποιητή τοῦ κόσμου
    • Μᾶς δίδαξες ὃτι ἡ θεωρία τοῦ Θεοῦ δέν προσγίνεται μέ τήν αἲσθηση καί τόν λογισμό, ἀλλά μέ κάθαρση τοῦ νοῦ καί μέθεξη τῆς Θείας Χάριτος καί ὃτι ἐντρυφοῦμε στά θεοειδῆ κάλλη, ὂχι μέ λογισμούς, ἀλλά μέ ἂϋλες ἐπαφές. ΄

Σηκώνουμε τά χέρια ψηλά καί ἱκετεύουμε θερμά

Ὑπεραγία Θεοτόκε, πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

π. Ἀστέριος

Sermon from Father Asterios

Ἡ 25η Μαρτίου

Εἶναι ἡ ἐθνική μας ἑορτή, γιατί λυτρώθηκε τό Γένος μας τό 1821 ἀπό τόν Τουρκικό ζυγό. Γιά τόν λόγο αὐτό τιμοῦμε σήμερα δεόντως τούς ἀλησμόνητους νεκρούς μας πού ἀγωνίστηκαν καί θυσιάστηκαν γιά τήν πατρίδα. Ἂς εἶναι αἰώνια ἡ μνήμη τους.

Ἀλλ’ ὃμως ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου καί τιμᾶ το ἀσύληπτο κάλλος Της καί τήν μεγάλη προσφορά Της στό ἀνθρώπινο Γένος.

Δέν παραλείπω νά σημειώσω ὃτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπορρίπτει τήν ὑπερβολή ‘ τῆς ἀσπιλου συλλήψεως τῆς Θεοτόκου’, ὃπως καί τήν πλάνη ἂλλων ἑτεροδόξων, οἱ ὁποῖοι παραθεωροῦν τήν τιμή στό Ἱερό Πρόσωπό Της. Ἡ ἲδια μάλιστα χωρίς νά τήν θεοποιεῖ τῆς ἀπονέμει τήν ὓψιστη τιμή μέ τήν ὑπέροχη ὑμνολογία, την Ἁγιοπατερική Διδασκαλία καί τήν Χριστιανική Τέχνη (Ναοί, ψηφιδωτά, Ἁγιογραφία κ.ἂ).

Ἡ Θεοτόκος εἶναι ἡ κεχαριτωμένη καί γι’ αὐτό τήν ἐπέλεξε ὁ Ἃγιος Θεός νά γίνει μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί νά τοῦ δανείσει τήν ἀνθρώπινη σάρκα, τήν ὁποία ἒλαβε, ἒσωσε καί τήν θέωσε.

Ποῦ ὃμως ὀφείλεται τό μεγαλεῖο τῆς Γλυκειᾶς Παναγιᾶς;

  1. Στή μοναδική πίστη Της. Αὐτή προκύπτει ἀπό τόν λόγο Της στόν Ἂγγελο ‘ἰδού ἡ δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά τό ρῆμα σου΄.
  2. Στή γνήσια ταπεινοφροσύνη Της, ἀφοῦ δέν ξιπάστηκε ἀπό την ἐπίσκεψη τοῦ Ἀγγέλου.
  3. Στήν ἀνεπανάληπτη καθαρότητα καί πραγματική ἀγάπη, ἡ ὁποία Τήν κατέστησε θλιβομένων χαρά, Χριστιανῶν Προστάτις, βακτηρία τυφλῶν, ὀρφανῶν βοηθός, νοσούντων ἰατρός.

Σεβαστοί Πατέρες καί ἀγαπητοί ἀδελφοί, Ἂς στρέψουμε σήμερα τά ὂμματά μας στή Γλυκειά Μορφή Της κι ἂς τήν ἱκετεύσουμε γιά τήν πνευματική μας προκοπή, τήν οἰκογένειά μας, τήν Πατρίδα μας καί τόν κόσμο ὃλο πού τόσο δοκιμάζεται ἀπό τήν ἁμαρτία καί τόν Κορωνοϊό!

Ὑπεραγία Θεοτόκε πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

π. Ἀστέριος

Sermon from Father Asterios

Κορωνοϊός!

Φοβερή δοκιμασία την οποία επέτρεψε ο Θεός, για να συνειδητοποιήσουμε πως ότι έχουμε (υλικά αγαθά, επιστήμες, γνώσεις, πλούτο, υγεία κτλ.) είναι δώρα δικά Του και πως οι άνθρωποι είμαστε ανίσχυροι και αδύναμοι, χωρίς τη δική Του Χάρι και Ευλογία.

‘Τί δε έχεις ο ουκ έλαβες, ειδέ και έλαβες τί καυχάσαι ως μη λαβών’ λέγει ο Απόστολος Παύλος, δηλαδή δεν έχουμε τίποτα δικό μας.

Εμείς όμως οι άνθρωποι τί κάναμε; Ξεχάσαμε τον Άγιο Θεό και Πατέρα μας, τον εγκαταλείψαμε, οικειοποιηθήκαμε τις δωρεές Του και Του είπαμε χωρίς ντροπή: ‘Απόστα απ’ εμού, οδούς Σου ειδέναι ου βούλομαι’. Φύγε, Θεέ, από κοντά μου, δε θέλω να ξέρω του δρόμους Σου. Εγωισμός εωσφορικός και υπερηφάνεια δαιμονική!

Έτσι ήρθε η συμφορά! Και τώρα τί κάνουμε;

Αδελφοί μου,

Ας γονατίσουμε, ας κλάψουμε για τις αμαρτίες μας με πνεύμα έμπρακτης μετάνοιας και ας πούμε στον Άγιο Θεό εκ μέσης ψυχής και καρδίας ‘ήμαρτον’, συγχώρησέ μας, Κύριε, ελέησέ μας και δώσε μας την υγεία του σώματος και της ψυχής!

Κύριε, εμείς, η άβυσσος της αμαρτωλότητος, καταφεύγουμε σε Σένα την άβυσσο του Θείου Ελέους και δακρύρροοι σε ικετεύουμε:

‘Μην εγκαταλείπεις εμάς και τον Κόσμο Σου όλον’.

Με αγάπη Χριστού,

π. Αστέριος